شماره ٧٤: آتش وحشتم آنجا که برافروخته است

غزلستان :: بيدل دهلوی :: غزليات - بخش دوم

افزودن به مورد علاقه ها
آتش وحشتم آنجا که برافروخته است
برق در اول پرواز نفس سوخته است
چه خيال است دل از داغ تسلى گردد
اخگرم چشم بخاکستر خود دوخته است
گفتگو آينه پرداز محبت نشود
بنفس هيچکس اين شعله نيفروخته است
از قماش بد و نيک دو جهان بيخبرم
چون حيا پيرهن ما نظر دوخته است
ذره نيست که خورشيد نمائى نکند
گرد راهت چه قدر آينه اندوخته است
نتوان محرم تحقيق شد از علم و عمل
وصفها ساخته و ما و من آموخته است
پاى اسرار محبت بهوس نايد راست
شمع برقشقه و زنار چها سوخته است
اى نفس مايه دکاندارى هستى تا چند
آسمان جنس سلامت بتو نفروخته است
گرنه شاگرد جنون است دل (بيدل) ما
ابجد چاک گريبان ز که آموخته است



مشاهده برنامه در فروشگاه اپل




نظرات نوشته شده



نظر بدهید





جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

     


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.