شماره ٥٧٤: تا کى به در تو سوکوار آيم؟

تا کى به در تو سوکوار آيم؟

در کوى تو مستمند و زار آيم؟

گر کار مرا تو غم رسى روزى

غم نيست، که عاقبت به کار آيم

وقتى که ز کشتگان خود پرسى

اول منم آنکه در شمار آيم

چون دست برآورى به خون ريزى

هم من باشم که: پايدار آيم

روزى اگرم تو يار خود خوانى

دانم به يقين که: بختيار آيم

هم پيش تو بگذرم به دزديده

گر نتوانم که آشکار آيم

مگذار مرا چو اوحدى تنها

زنهار! که من به زينهار آيم

نظرات نوشته شده

اولین نفر برای نظر دادن باشید و نظرتان را در مورد این شعر از طریق فرم زیر ارسال کنید.