شماره ٦٩٤: اى از جمال رويت نقش جهان خيالى

اى از جمال رويت نقش جهان خيالى

وى ز آفتاب حسنت هر ذره اى مثالى

از چشم پر خمارت هر گوشه نيم مستى

وز لعل شکرينت در هر طرف زلالى

دارم هوا که گردم خاک در سرايت

اين دولت ار بيابم ما را بود کمالى

صوفى و کنج خلوت، رند و شرابخانه

هر يک بجست و جوئى باشند و ما به حالى

در خلوت سرايت جان خواست تا درآيد

گفتم مرد مبادا يابد ز تو ملالى

سيد خيال رويت پيوسته بسته با دل

اى جان من که دارد خوشتر ازين خيالى

نظرات نوشته شده

اولین نفر برای نظر دادن باشید و نظرتان را در مورد این شعر از طریق فرم زیر ارسال کنید.