شماره ٢٢٣: اى در دلم ز آتش عشق تو صد الم

اى در دلم ز آتش عشق تو صد الم

هر يک الم نشانه چندين هزار غم

وصل تو زود رفت و فراق تو دير ماند

فرياد ازين عقوبت بسيار و عمر کم!

دانى کدام روز عدم شد وجود ما؟

روزى که عاشقى بوجود آمد از عدم

گويند: درد عشق بدرمان نميرسد

من چون زيم؟ که عاشقم و دردمندهم

ماييم و نيم جانى و هر دم هزار آه

اينک بباد ميرود آن نيز دم بدم

چون آب زندگيست قدم تا بفرق سر

خواهم درون جان کنمت فرق تا قدم

اى پادشاه حسن، هلالى گداى تست

خواهم که سوى او گذرى از ره کرم

نظرات نوشته شده

اولین نفر برای نظر دادن باشید و نظرتان را در مورد این شعر از طریق فرم زیر ارسال کنید.