شماره ٢٢٢: بازم اى دوست چرا از نظر انداخته اى

بازم اى دوست چرا از نظر انداخته اى

با حسودان من دلشده پرداخته اى

چه شد آن ترک جفاکيش کمان ابرو باز

که دلم را سپر تير بلا ساخته

با حسودان بدانديش چه ورزى يارى

قدر ياران نکوکيش چه نشناخته اى

شرط يارى و وفاداريت اين بود مگر

که بقصد دل من تيغ جفا آخته اى

پرده در باز غم عشق ز من قلب روان

ليکن اى دوست چه حاصل که وفا باخته اى

من نگويم که گرفتار کمند تو کم اند

ليک مثل چو من خسته کم انداخته اى

نظرات نوشته شده

اولین نفر برای نظر دادن باشید و نظرتان را در مورد این شعر از طریق فرم زیر ارسال کنید.