شماره ٢١٤: زآفتاب مهر او تابنده ام

زآفتاب مهر او تابنده ام

پادشاهى مى کنم تا بنده ام

گر نوازد ورکشد فرمان اوست

بنده ام دربندگى پاينده ام

بلبل مستم درين گلزار عشق

گاه گريانم گهى درخنده ام

غير نور او نبيند چشم من

تا نظر بر روى او افکنده ام

جان و دل کردم نثار حضرتش

از نثار اين چنين شرمنده ام

مرده دردم از آن دارم حيات

کشته عشقم ازين دل زنده ام

سيد خود را از آن جستم بسى

عارفانه بنده پاينده ام

نظرات نوشته شده

اولین نفر برای نظر دادن باشید و نظرتان را در مورد این شعر از طریق فرم زیر ارسال کنید.