شماره ٧٩٩: وقت است سربرآورد از خاک، لاله ها

وقت است سربرآورد از خاک، لاله ها

آيد ز زور باده به گردش پياله ها

گرديد تازه، داغ فرورفتگان خاک

در چشم و دل مرا ز تماشاى لاله ها

ديوانگى است سلسله پاى کودکان

وحشت نمى کنند ز مجنون غزاله ها

در دور عارض تو چو اشک از نظر فتاد

ماهى که بود مردمک چشم هاله ها

تا دل ز داغ ساده بود، فرد باطل است

بى مهر، اعتبار ندارد قباله ها

هر چند نى به ناله ز دلها گرهگشاست

از بند خود خلاص نگردد به ناله ها

بر صفحه عذار بتان، نقطه هاى خال

در مصحف مجيد بود چون جلاله ها

صائب به چشم هر که شد از فکر خرده بين

در هيچ نقطه نيست، نباشد رساله ها

نظرات نوشته شده

اولین نفر برای نظر دادن باشید و نظرتان را در مورد این شعر از طریق فرم زیر ارسال کنید.