غزل شماره ۱۱۷۸

غزلستان :: مولوی :: دیوان شمس - غزلیات
مشاهده برنامه «دیوان شمس» در فروشگاه اپل


افزودن به مورد علاقه ها
جاء الربیع و البطر زال الشتاء و الخطر
من فضل رب عنده كل الخطایا تغتفر
اوحی الیكم ربكم انا غفرنا ذنبكم
فارضوا بما یقضی لكم ان الرضا خیر السیر
كم قایلین فی الخفا انا علمنا بره
فاجرك لدینا سره لا تشتغل فیما اشتهر
السر فیك یا فتی لا تلتمس ممن اتی
من لیس سر عنده لم ینتفع مما ظهر
انظر الی اهل الردی كم عاینوا نور الهدی
لم ترتفع استارهم من بعد ما انشق القمر
یا ربنا رب المنن ان انت لم ترحم فمن
منك الهدی منك الردی ما غیر ذا الا غرر
یا شوق این العافیه كی اضطفر بالقافیه
عندی صفات صافیه فی جنبها نطقی كدر
ان كان نطقی مدرسی قد ظل عشقی مخرسی
و العشق قرن غالب فینا و سلطان الظفر
سر كتیم لفظه سیف جسیم لحظه
شمس الضحی لا تختفی الا بسحار سحر
یا ساحراء ابصارنا بالغت فی اسحارنا
فارفق بنا اودارنا انا حضرنا فی السفر
یا قوم موسی اننا فی التیه تهنا مثلكم
كیف اهتدیتم فاخبرو الا تكتموا عنا الخبر
ان عوقوا ترحالنا فالمن و السلوی لنا
اصلحت ربی بالنا طاب السفر طاب الحضر
ان الهوی قد غرنا من بعد ما قد سرنا
فاكشف به لطف ضرنا قال النبی لا ضرر
قالوا ندبر شأنكم نفتح لكم آذانكم
نرفع لكم اركانكم انتم مصابیح البشر
هاكم معاریج اللقا فیها تداریج البقا
انعم به من مستقی اكرم به من مستقر
العیش حقاء عیشكم و الموت حقاء موتكم
و الدین و الدنیا لكم هذا جزاء من شكر
اسكت فلا تكثر اخی ان طلت تكثر ترتخی
الحیل فی ریح الهوی فاحفظه كلا لا وزر

زالساحرسحرسلطانشوقصافیعشقعیشفاللطفمست


مشاهده برنامه در فروشگاه اپل


اشعار مرتبط



نظرات نوشته شده



نظر بدهید





جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

     


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.