غزل شماره ۴۹۶

غزلستان :: سعدی شیرازی :: غزلیات
مشاهده برنامه «سعدی نامه» در فروشگاه اپل


افزودن به مورد علاقه ها
ای صورتت ز گوهر معنی خزینه ای
ما را ز داغ عشق تو در دل دفینه ای
دانی که آه سوختگان را اثر بود
مگذار ناله ای که برآید ز سینه ای
زیور همان دو رشته مرجان کفایتست
وز موی در کنار و برت عنبرینه ای
سر درنیاورم به سلاطین روزگار
گر من ز بندگان تو باشم کمینه ای
چشمی که جز به روی تو بر می کنم خطاست
وان دم که بی تو می گذرانم غبینه ای
تدبیر نیست جز سپر انداختن که خصم
سنگی به دست دارد و ما آبگینه ای
وان را روا بود که زند لاف مهر دوست
کز دل به درکند همه مهری و کینه ای
سعدی به پاکبازی و رندی مثل نشد
تنها در این مدینه که در هر مدینه ای
شعرش چو آب در همه عالم چنان شده
کز پارس می رود به خراسان سفینه ای

تدبیرخراساندوستروزگارسعدیسینهشعرعرشعشقپارسچشمگوهر


مشاهده برنامه در فروشگاه اپل


اشعار مرتبط



نظرات نوشته شده



نظر بدهید





جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

     


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.