غزل شماره ۲۷۶۳

غزلستان :: مولوی :: دیوان شمس - غزلیات
مشاهده برنامه «دیوان شمس» در فروشگاه اپل


افزودن به مورد علاقه ها
عشق است دلاور و فدایی
تنهارو و فرد و یك قبایی
ای از شش و پنج مهره برده
آورده تو نرد دلربایی
یكتا شده خوش ز هر دو عالم
بربوده ز یك دلان دوتایی
آخر تو چه جوهر و چه اصلی
ای پاك ز جای از كجایی
در عالم كم زنان چه بیشی
در خطه دل چه جان فزایی
نتوان ز تو عشق صبر كردن
صبرا تو در این هوس نشایی
نادیده مكن چو دیده‌ای تو
بیگانه مرو چو آشنایی
تا ما ماییم جمله ابریم
بی ظلمت ما مها تو مایی
در پای غمش چه دیدی ای جان
كاین دست گشاده در دعایی
ای دل ز قضا چه رو نمودت
كز عشق تو طالب بلایی
رفتم بر عشق كاین به چند است
گفتا كه نباشد این بهایی
الا بر شاه شمس تبریز
سر پای كنی به سر بیایی

آشناتبریزدعادیدهصبرعشقمروهوس


مشاهده برنامه در فروشگاه اپل


اشعار مرتبط



نظرات نوشته شده



نظر بدهید





جهت دریافت روزانه فال حافظ به صفحه تلگرام غزلستان بپیوندید:

     


© استفاده از مطالب سایت غزلستان در جهت نشر شعر و غزل فارسی توصیه می شود.